Pismo Święte ma dwóch autorów. Pierwszym jest Pan Bóg, a drugim człowiek, którego nazywamy autorem natchnionym. Mówimy, że Biblia to słowo Boga. I tak jest naprawdę, ponieważ przez księgi natchnione, Pan Bóg chce prowadzić swój lud i go umacniać. Biblia zawiera w swej strukturze wiele symboli. Są to min. liczby, które pojawiają się bardzo często i coś konkretnego one oznaczają.

Na początku wyjaśnijmy czym jest liczba. Służy ona do podawania liczności i ustalania kolejności, np. ktoś może mieć piąty numer w dzienniku szkolnym bądź też w firmie pracuje sto osób. Następnie wyjaśnimy czym jest symbol. Słowo pochodzi z języka greckiego Σύμβολον (sýmbolon). Jest motyw lub zespół motywów w dziele literackim – a takim niewątpliwie jest Biblia – który oznacza głębiej ukrytą treść, która sugeruje jej istnienie. Tutaj kolejny przykład: w średniowiecznej literaturze pojawiał się motyw śmierci, który symbolizował przemijanie i kruchość ludzkiego życia. Znajomość liczb w Biblii jest pożyteczna. Pomaga zrozumieć pewne reguły i prawa, ustanowione przez Pana Boga.

Liczby w Biblii pojawiają się już od pierwszej księgi – Księgi Rodzaju. Pan Bóg stwarzał świat przez sześć dni, mamy dwa opisy stworzenia człowieka, dwie tablice kamienne z Dziesięcioma Przykazaniami, aż po tą najważniejszą trójkę w Nowym Testamencie, gdzie Chrystus zmartwychwstał po trzech dniach. 

Na początku zajmijmy się jedynką. Oznacza ona jedność, jedyność i niepodzielność. Odnosi się do Pana Bóg. Bóg jest jeden. Wszystkich wierzących jednoczy jeden chrzest. W Liście do Efezjan czytamy: „Usiłujcie zachować jedność Ducha dzięki więzi, jaką jest pokój.

Jedno jest Ciało i jeden Duch, bo też zostaliście wezwani do jednej nadziei, jaką daje wasze powołanie. Jeden jest Pan, jedna wiara, jeden chrzest. Jeden jest Bóg i Ojciec wszystkich, który jest i działa ponad wszystkimi, przez wszystkich i we wszystkich” (Ef 4, 3-6). 

Liczba dwa. Jest to najprostszy sposób wyrażenia wielokrotności i wielości. Bóg stworzył dwa jaśniejące ciała – większe, aby rządziło dniem i mniejsze, aby rządziło nocą (por. Rdz 1, 16) – aby się wzajemnie uzupełniały. Symbolizuje dwójka także wzajemną pomoc i wsparcie, ponieważ Jezus wysyłał uczniów po dwóch, aby głosili Dobrą Nowinę (por. Mk 6, 7). Pamiętajmy także, że Bóg dał Mojżeszowi przykazania na dwóch kamiennych tablicach. 

Trójka. Liczba boska, oznaczająca pełnią i doskonałość, sacrum, a więc miejsce przeznaczone dla Boga. Oznacz całość. I kiedy się pojawia, sugeruje, że coś dzieje się w pełni, nie ma miejsca już na poprawki. Trójca Święta składa się z Boga, Ojca i Ducha Świętego. Jest to wspólnota najdoskonalsza. Chrystus zmartwychwstał po trzech dniach – zwyciężył śmierć. 

Kolejna – czwórka. Jak trójka jest boska, tak czwórka jest liczbą ziemską. Mamy cztery strony świata. Z Edenu wypływały cztery rzeki: Piszon, Gichon, Chiddekel, Perat (por. Rdz 2, 10-14). Oznacza ona doczesność. Łazarz, które wskrzesił Jezus, również cztery dni spoczywał w grobie: „Kiedy Jezus tam przybył, zastał Łazarz już od czterech dni spoczywającego w grobie” (J 11, 17). 

Piątka. Zawsze wtedy, kiedy się pojawia w Biblii, oznacza szczególny przejaw łaski Bożej. Abraham zmarł w wieku 175 lat (por. Rdz 25, 7). Długi wiek nabiera znaczenia szczególnej opieki Bożej, jest tego wyrazem. Chrystus w Ewangelii według św. Łukasza karmi pięć tysięcy ludzi z pięciu chlebów, dokonują cudu rozmnożenia (por. Łk 9, 12-16). 

Szóstka. Liczba, która oznacza niepełność i niedoskonałość, brak czegoś. Jest to niepełna siódemka. W Biblii pojawia się w Księdze Rodzaju, gdyż Bóg przez 6 dni stwarzał świat (por. Rdz 1, 1-31). W Kanie Galilejskiej zabrakło wina, lecz znalazło się właśnie sześć stągwi kamiennych, z których wodę Jezus przemienił w wino (por. J 2, 6). Uczta weselna w Kanie była niedoskonała. Dopiero najdoskonalszą stanie się Uczta w Królestwie Niebieskim. 

Liczba – siedem. Liczba doskonałości i pełni. Oznacza bezwzględność. W Biblii pojawia się często i dotyczy tego wszystkiego, co nie jest doczesne, a więc jest Boskie. Bardzo charakterystycznym tekstem biblijnym, gdzie owa liczba się pojawia jest dialog Jezusa z Piotrem, który zawarł św. Mateusz: „„Panie, ile razy mam przebaczyć, jeśli mój brat wykroczy przeciwko mnie? Czy aż siedem razy? Jezus mu odrzekł: „Nie mówię ci, że aż siedem razy, lecz aż siedemdziesiąt siedem razy" (Mt 18, 22). 

Ósemka. Oznacza wejście w coś nowego, w nową rzeczywistość. Wyraża także pewien porządek i prawo. Ósmego dnia po narodzeniu, Jezus został poddany obrzezaniu. W czasie tego obrzędu nadawano imię. „Gdy nadszedł dzień ósmy i należało obrzezać Dziecię, nadano Mu imię Jezus, którym Je nazwał anioł, zanim się poczęło w łonie Matki” (Łk 2, 21). Chrystus w czasie Kazania na Górze daje Osiem błogosławieństw, a więc nowe prawo, którego przestrzeganie jest gwarantem Królestwa Niebieskiego (por. Mt 5, 1-12). 

Dziewiątka. Jest to trzy pomnożone przez trzy, a więc liczba boska zwielokrotniona potrójnie. Oznaka pełni doskonałości. W wieku 99 lat, Abrahamowi ukazał się Pan. „A gdy Abram miał dziewięćdziesiąt dziewięć lat, ukazał mu się Pan i rzekł do niego: „Jam jest Bóg Wszechmogący. Służ Mi i bądź nieskazitelny, chcę bowiem zawrzeć moje przymierze pomiędzy Mną a tobą i dać ci niezmiernie liczne potomstwo” (Rdz 17, 1-2). 

Dziesiątka. Jest liczbą przynależną człowiekowi. Oznacza wielkość. Przykładem jest Dekalog, a więc Dziesięć Przykazań. Innym jest ostatni element dialogu Abrahama z Bogiem. Bóg obiecuje nie zesłać zniszczenia na Sodomę i Gomorę, jeśli znajdzie się w niej 10 sprawiedliwych ludzi (por. Rdz 18, 32).

Dwanaście. Bardzo charakterystyczna liczba w Biblii. Oznacza ona Boży porządek, który jest doskonały, który obejmuje wszystkich ludzi. Zawsze musi być pełna, np. w gronie Dwunastu Apostołów, po odejściu Judasza wybrano Macieja w jego miejsce. „I dali im losy, a los padł na Macieja. I został dołączony do jedenastu apostołów” (Dz 1, 26). Mamy także dwanaście pokoleń Izraela: Ruben, Symeon, Lewi, Juda, Issachar, Zabulon, Dan, Neftali, Gad, Aszer, Józef, Beniamin. Niewiasta jako Królowa z wieńcem z gwiazd dwunastu (por. Ap 12, 1), pojawia się także w Piśmie Świętym. 

Czterdzieści. Liczba, która oznacza czas próby i doświadczenia. Mojżesz przez 40 lat wędrował z Izraelitami po pustyni aż dotarł do Ziemi Obiecanej. Bóg zesłał potop na ziemię. Deszcze padał przez 40 dni i nocy. Noe zbudował wówczas arkę (por. Rdz 7, 12). Jezus również przez 40 dni przebywał na pustyni, gdzie był kuszony przez diabła. „Wtedy Duch wyprowadził Jezusa na pustynię, aby był kuszony przez diabła. A gdy przepościł czterdzieści dni i czterdzieści nocy, odczuł w końcu głód” (Mt 4, 1-2). 

W Biblii, w Apokalipsie pojawia się liczba, która oznacza bestię. „Tu jest potrzebna mądrość. Kto ma rozum, niech liczbę Bestii przeliczy: liczba to bowiem człowieka. A liczba jego: sześćset sześćdziesiąt sześć” (Ap 13, 18). Liczba bestii to zwielokrotnia liczba sześć, a więc niedoskonałości i braku. 

Liczby w Biblii należy zawsze traktować jako pomoc w zrozumieniu praw, którymi posługuje się Pan Bóg. Bóg przez swoje słowo pragnie człowieka prowadzić do zbawienia. Liczby w Biblii są symboliczne. Wielokrotnie się powtarzają w różnym kontekście. Aby w pełni je zrozumieć, człowiek musi jeszcze bardziej rozkochać się w słowie, które Bóg do niego kieruje. 

 

Ks. Mateusz Matusiak

f