„Do końca ich umiłował…” – te słowa Pana Jezusa najlepiej ukazują istotę celebracji Mszy Wieczerzy Pańskiej.  Liturgia upamiętnia wydarzenia, między którymi zachodzi ścisły związek: ustanowienie Eucharystii, ustanowienie kapłaństwa oraz nowe przykazanie miłości. 

Msza Wieczerzy Pańskiej jest pamiątką uczty, którą Jezus spożył z Apostołami, zanim został wydany i ofiarował się za nas na śmierć. Uczta Jezusa, którą uznajemy za pierwszą Eucharystię w dziejach świata, była ucztą paschalną – ucztą spożywaną przez Izraelitów na pamiątkę wyjścia z Egiptu. Tak przedstawiają ją ewangeliści i Mateusz, Marek i Łukasz. Natomiast św. Jan w centrum uczty eucharystycznej umieszcza inny wymowny znak ofiarowania się i służby. Ten znak to umycie nóg Apostołom. Liturgia Mszy Wieczerzy Pańskiej  przedstawia oba aspekty. Pan Jezus ukazuje się jako Ten, kto służy i Ten, kto oddaje swoje życie z miłości dla drugiego. 

 

Msza Wieczerzy Pańskiej rozpoczyna Triduum Paschalne – najważniejsze dni w całym roku liturgicznym, w których centrum jest Jezus cierpiący, umarły i zmartwychwstały. Wejdźmy razem z Chrystusem i Jego Apostołami w ten święty czas, aby uczyć się od Niego postawy eucharystycznej – postawy służby i pokory.

Uroczystej Mszy Wieczerzy Pańskiej o godz. 19.00 przewodniczył ks. Mateusz Zając. Homilię wygłosił ks. Mateusz Matusiak.

 

 

 

 

f