Historia do 1945

Historia parafii pw. Wniebowzięcia NMP i kościoła parafialnego nie jest zbyt długa. Rozpoczęła się krótko przed rozpoczęciem I Wojny Światowej, w czasie, kiedy nowi, zamożniejsi obywatele Polanicy Zdrój: fabrykant Haase, fabrykant - właściciel Browaru we Wrocławiu, należący do Spółki Uzdrowiska i dyrektor Uzdrowiska Berlit wykazali pierwsze osiągnięcia swojej pracy. W tym czasie nie tylko Uzdrowisko rozwijało się w szybkim tempie, ale też rosła liczba ludności. Z małej, gospodarczej wioski rozwinęła się gmina, a Polanica nabrała charakteru miejskiego. Z czasem liczbą ludności przewyższyła sąsiednią wioskę Szalejów Górny. Do Szalejowa Górnego Polanica należała przez ponad 600 lat. Kilka pokoleń mieszkańców Polanicy Zdrój i Polanicy Górnej było ochrzczonych w Szalejowie Górnym, tam też przyjmowało pierwszą Komunię św. i bierzmowanie oraz spoczywało na tamtejszym cmentarzu.

Dnia 4 stycznia 1862 r. powstaje: Fundacja Katolickiego Sierocińca i Domu Schronienia im. św. Jadwigi. Posiadała swój Statut i była pod zarządem Kuratorium Fundacji Kościelnej w Polanicy Zdrój, składającego się z 6 osób. Dnia 6 grudnia 1894 r. Dekretem Najwyższego Władcy Katolicki Sierociniec i Schronisko otrzymał uprawnienia osoby prawnej. Od samego początku istnienia Fundacji stałym członkiem byli każdorazowi proboszczowie Polanicy Zdrój, oni też pełnili funkcję Prezesa Kuratorium: Ks. Pragal, Ks. Theuner, Ks. Taubitz, Ks. Filla, po wojnie: Ks. Marian Barg- pierwszy proboszcz polski w Polanicy Zdrój.

f